DAMAR

Daftar isi :
1. Bahan Panyuraos Kitab Suci Minggu 1……… hal. 1 – 2
2. Bahan Panyuraos Kitab Suci Minggu 2……… hal. 3 – 4
3. Bahan Panyuraos Kitab Suci Minggu 3……… hal. 5 – 6
4. Bahan Panyuraos Kitab Suci Minggu 4……… hal. 7 – 8

Waosan 1. Para Rasul 8 : 26 – 40.
2. Jabur 22 : 25 – 31.
3. I Yokanan 4 : 7 – 21.
4. Yokanan 15 : 1 – 8.
Cathetan: waosan angka 1-3 cekap kawaos ing ndalem, dene ingkang dados kawigatosan inggih menika waosan ingkang angka 4. Nuwun.

Menapa kita sampun madeg pasamuwan ingkang tinarbuka?

Gancaran/ katrangan:
Adeging pasamuwan menika tetalesipun pakaryaning Sang Roh Suci. Manungsa kaagem dening Panjenengan dados lantaran tata gesanging pasamuwan saged lumampah kanthi rancag lan prayogi. Mila wonten ing piwucaling pasamuwan GKJ (PPAG) adeging pasamuwan menika kedadosan saking 2 sisih inggih menika sisih kaalahan lan sisih kamanungsan. Eman sanget menawi pasamuwan kagunganipun Sang Kristus menika lajeng nilar karsanipun, lajeng ingkang dipun tengenaken namung pikajenging kamanungsan. Tundhanipun gampil sanget pasamuwan rengka, crah jalaran pikajeng-pikajeng kamanungsan kasebat. Menapa kawontenan mekaten menika leres?
Miturut waosan samangke, mboten prayogi menawi pasamuwan menika rengka awit pasamuwan mboten saged ngudi tentrem rahayu. Mila waosan samangke ngewrat prekawis ingkang prelu kita gatosaken sesarengan, ing antawisipun:
1. Bilih Gusti Yesus menika wit anggur ingkang sejati (pokok anggur). Menawi Yesus menika wit anggur, ateges pang ingkang sami tumempel menika badhe kailenan dayaning gesang. Liripun Panjenenganipun minangka sumbering gesang, berkah, daya kekiyatan, kawasisan ndayani gesanging pasamuwan prayogi. Kedahipun pasamuwan nglenggana tanpa daya gesang utawi daya kekiyatan saking Sang Wit Anggur Sejati menika, pasamuwan nemahi karisakan.
2. Bilih Gusti Allah menika among taninipun (pengusaha). Among tani ing ngriki tegesipun ingkang kagungan, ingkang kuwaos bab pakebonan. Liripun bilih Gusti Allah kuwaos nemtokaken samukawis tumrap gesanging wit anggur kasebat, mliginipun pang-pang ingkang tumempel. Pang ingkang mboten ngedalaken woh, badhe kapagas lan kabucal. Kosok wangsulipun pang ingkang ngedalaken woh, badhe karimat kanthi prayogi supados ngrebda wohipun.
Gusti Yesus kagambaraken wit anggur sejati, Gusti Allah (Sang Rama) minangka among tani (pengusaha), pasamuwan minangka pang ingkang tumempel ingkang Gusti Yesus lan ugi pang ingkang dipun kuwaosi dening Gusti Allah. Menika ateges menawi pasamuwan menika nglenggana bilih Panjenenganipun sumbering gesang, mila pasamuwan kedah mbangun miturut lan masrahaken dhiri ing bab pangrimating Gusti. Pasamuwan menika kedah ngedalaken woh ingkang mutunipun sae, amargi menawi mboten sae badhe kapagas saking wit anggur ingkang sejati. Prekawisipun samangke, kados pundi supados pasamuwan saged ngrebda wohipun?
Wonten ing Para Rasul 8:26-40 kacariyosaken Filipus (salah satunggaling priyayi saking pasamuwan Yerusalem ingkang kapiji dados pelados mirunggan, juru pamulasara, kawentar penginjil; mirsanana Para Rasul 6:5) kasil anggenipun nepangaken priyagung saking Etiopia dhumateng Gusti Yesus Kristus. Kawiwitan saking anggenipun manggihi priyagung, nggelar Injil lan tundhanipun nindakaken pambaptisan. Injil ingkang kados menapa ingkang prelu dipun gelar? Paseksining I Yokanan 4:7-21 ngewrat wartos kabingahan ingkang prelu dipun gatosaken jagad, dene pakaryanipun Sang Kristus menika ngrukunaken malih manungsa kaliyan Gusti Allah mekaten ugi manungsa kaliyan manungsa.
Ngedalaken woh ingkang dados titikan pasamuwan minangka pang ingkang sae ing jaman samangke, mboten lajeng mbaptisi tiyang sanes tanpa kawicaksanan utawi namung nengenaken gunggunging tiyang Kristen tanpa metang mutu. Jaman samangke ugi mboten saged meksa satunggaling kayakinan dhateng tiyang sanes. Nanging anggen pasamuwan tinarbuka mbabar lan mujudnyatakaken sihipun Sang Kristus ingkang sampun dipun tampeni menika dados sarana nggelar Injil. Mila saking pengalamanipun Filipus: anggenipun purun nindakaken Gusti manggihi tiyang ngamanca, wawan rembag ingkang ugi ateges mbangun kekadangan kaliyan tiyang ngamanca, menika ingkang prelu dipun udi dening pasamuwan. Mugi kita kasagedaken saya tinarbuka mangertosi karsanipun Sang Wit Anggur Sejati lan ugi saya tinarbuka nggelar Injil kanthi tumindak nyata. Mugi Gusti mberkahi. Amin.

Pitakenan:
1. Menapa tegesipun pangandika ing ayat 1: “Aku iki wit anggur kang sejati”? Kaparingana andharan.
2. Ing ayat 2 dipun pratelakaken: “Saben pang kang ana ing Aku kang ora metu wohe, dipagas...”. Miturut panjenengan menapa maknanipun? Menapa ateges tiyang/ pasamuwan/ sedherek patunggilan kita ingkang mboten ngedalaken woh dening Gusti lajeng kapagas/ kabucal mekaten kemawon? (kacundhukna kaliyan kayakinan bilih Gusti Allah sae, mboten badhe nyilakani/ njlomprongaken umatipun).
3. Menapa ingkang prelu dipun udi pasamuwan supados dados pasamuwan ingkang tinarbuka?
4. Piwucal menapa ingkang saged panjenengan pethik saking waosan samangke?


Bausastra:
Rancag : enggal rampung.
Rengka : benthet arep bengkah, ora jenjem, ora tentrem.
Lir (liripun) : tegese, karepe.
Ngrebda : mundhak-mundhak.
Juru pamulasara : dhiaken (pulasara: diopeni kanthi becik).